خانه دوست کجاست؟

در فلق بود که پرسید سوار

آسمان مکثی کرد

رهگذر شاخه نوری که به لب داشت

به تاریکیه شبها بخشید

و به انگشت نشان داد  سپیداری و گفت:

نرسیده به درخت

کوچه باغی است که از خواب خدا سبز تر است

و در آن عشق به اندازه پرهای صداقت آبی ست

می روی تا ته آن کوچه . که او پشت بلوغ سر به در می آورد

پس به سمت گل تنهایی می پیچی

دو قدم مانده به گل

پای فواره جاوید اساطیر زمین می مانی

و تو را ترسی شفاف فرا می گیرد

در صمیمیت سیال فضا خش خشی می شنوی

کودکی میبینی

رفته از کاج بلندی بالا . جوجه بردارد از لانه نور

و از او می پرسی:

((خانه دوست کجاست؟))

به نظر شما خانه دوست کجاست؟